Pula ang mga mata sa puyat at sa iyak
ng pusong dumudugo mula sa mga sugat
na sarili ang nagdulot ng walang panghihinayang
at walang pagnanais ng maiging kagalingan.

Sarado ang mga tainga sa katahimikan
na tila nilalamon ang mga dagundong
ng mga hikbing lumalabas sa bibig
dahil sa pilit na binabaon na pag-ibig.

Paos ang lalamunan buhat ng mga salitang
binitawan at mga salitang itinago nang harapan
sa gitna ng tampuhan at pag-aaway
na sa dulo ay tila nawalan ng saysay.